.:Çağdaş ÖNEN:.

Taşınıyorum

2010-05-27T05:12:00.000-07:00

Fazla söze gerek yok. Sizi şöyle alayım:

www.cagdasonen.com

Yeni Başlangıçlara...Efes’le birlikte…

2010-04-20T14:35:00.000-07:00

İnsanın hayatında öyle zamanlar gelir ki kısır bir döngünün içinde kaldığını hissedersin.

Bu döngüyü kırmak, dışarı açılmak için dayanılmaz bir istek duyarsın. Bir an için zamanın durmasını ve kafandaki tüm düşüncelerinden arınmayı dilersin.

Ben de uzun zamandır böylesi bir durumdaydım. Baharın gelmesiyle beraber kendimde yeniden doğma gücü hissederek aksiyona geçtim ve yeni başlangıçlara yelken açtım. Kabul etmeliyim ki seninle baş başa kaldığımız anlar bu kararı vermemde etkili oldu.

Düşünüyorum da seninle ne çok şeyler paylaştık değil mi?

Yeni yıl olsun, doğumgünlerim olsun her zaman yanımdaydın. Kimi zaman beraber basketbol maçlarını izledik, festivallerde eğlendik. Kimi zaman derdimi paylaşacak birini aradığımda sen oradaydın. Evimin daimi misafirisin.

Yalnızca misafir olmakla kalmadın, beni de kendi evine – fabrikana – misafir ettin. Ne güzel bir gündü. Fabrikayı büyük bir hevesle gezdirmiştin. Sonrasında bahçede barbekü yapmıştık.Sanki dün gibi aklımda…

İşte yine beraberiz ve yeni başlangıçları konuşuyoruz. Arka planda Groove Armada’nın son albümünden “Paper Romance” çalıyor. Groove Armada tarzını hiç bozmadı değil mi? Bu grubu seneler önce “My Friend” isimli parçalarıyla sevmiştim. O şarkının sözleri de gerçekten çok anlamlıdır, sanki bizi anlatıyor desem abartmış olmam.

Benden çok konuştuk…

Bir süredir senin de aklında olan bir proje vardı. Artık hayata geçireceğinden bahsetmiştin. Hatta bana “Çağdaş, aklımdaki blog projesini hayata geçiriyorum. Blog sayfamın yazarı olur musun? Dur telefonda hemen cevap verme, bir araya geldiğimizde detayları anlatacağım.”demiştin.

Açıkçası seninle paylaşımlarımızı ve blog konusundaki deneyimimi düşününce zaten benden başka birine bunu teklif etmeyeceğinden emindim.

Her zaman yanında olacağımı biliyorsun sevgili Efes. O yüzden büyük bir memnuniyetle blog sayfanın yazarı olurum. Tüm deneyimlerimizi ve izlenimlerimizi okuyuculara aktarırız, çektiğimiz resimlerimizi ekleriz, sosyal medyada linklerini paylaşırız. Şimdiden heyecanlanmaya başladım.

Hadi gel beraber kadehlerimizi kaldıralım. Seninle yeni başlangıçlara….

Dedem İsmet Özcan

2010-02-10T12:29:00.000-08:00

Resimler insanların elindeki en güzel hatıralardır.

Dedemle olan resimlerimiz arasında bu resmimizin yeri ayrıdır. Her bakışımda ayrı birşey hissettirir.

Şimdi baktıkça sadece özlem hissediyorum. Dedeme olan özlemimi...

Ruhun ölmezliğine inanan biri olarak dedemin ruhunun şu anda başka bir boyutta olduğunu biliyorum. Belki de oralardan bizleri izliyordur.

Her zaman kalbimdesin Dedecim...

Aslantepe'de "Daddy Cool"...

2010-01-27T14:32:00.001-08:00

Büyük vizyonlar büyük değişimleri, büyük değişimlerde zor kararları getiriyor bence…

Çok değil bundan 2-3 sene önce her transfer döneminde ne işe yarayacakları belli olmayan futbolcuları transfer eden Galatasaray, bugün Avrupa’dan ciddi isimleri transfer ederken kadrosundaki bir o kadar önemli futbolcularından “Acaba kimi göndersek?” diye düşünüyor. Nereden nereye…

Harry Kewell…İşin maddi boyutunu ve mantıklı karar laflarını bir kenara atalım. İsmi bile marka olan bir futbolcu oynamasa bile mutlaka Galatasaray’da kalmalı bence. Galatasaray’ın Rijkaard vizyonuyla yeni bir yapılanma sürecine girdiği bu dönemde takımda tecrübeli bir ismin bulunması çok önemli. 2.5 senedir Galatasaray’da daha doğru düzgün oynamamış Linderoth’a dünyaları verdik, Kewell’a neden vermeyelim?

Ben bu işe biraz duygusal bakıyorum ve Kewell kalsın diyorum. Aslantepe’de de “Daddy Cool” şarkısını ve Kewell’i görmek istiyorum.

Peki “Sence kim gitsin?” derseniz?

Yine zor bir karar…Galatasaray’a faydası oldu ama Nonda diyorum.

2010 için dileğim…

2010-01-02T02:56:00.000-08:00

2009 yılını acısıyla tatlısıyla geride bıraktık, hayat arşivimizin raflarına kaldırdık…

Yeni yılla beraber hayatlarımızda yeni bir sayfa açtık. Yeni başlangıçlar, yeni beklentiler kısaca hayatımızda yenilikler olmasını dileyerek 10’dan geriye saydık. Geri sayarken belki de gözlerimizi kapattık. 2010 yılına girmemizle beraber gözümüzü açıp yeni bir hayata başlayacağımızı düşündük.

Ve yeni bir yıla başladık…

Şu anda bu yazıyı yazarken 2010 yılının 2.gününü yaşıyoruz. 31 Aralık 2009 gününden farklı olarak hayatınızda YENİ olarak nitelendirebileceğiniz herhangi bir şey var mı? Muhtemelen şu aşamada bu soruya belki de bir çoğunuz cevap veremiyorsunuz. Karamsar bir havaya bürünüp “Hayatımda hiçbir şey değişmedi” paranoyasına girmeyin. Hayatınızda YENİ olarak nitelendireceğiniz şey her ne ise bunu 2010 yılı size yaratmayacak. Bunu yaratacak, hayata geçirecek SİZ olacaksınız.

2010 yılının hayatlarınızda istediğiniz YENİLİKLERİ yapma gücünü vermesini diliyorum.

Sevgiler,

Marka Deneyimim – Gillette Fusion Power Stealth

2009-11-01T03:56:00.000-08:00

Geçtiğimiz günlerde “fark-ı titreşim” ekibinden gönderilen kutudan bahsetmiştim. Kutunun geldiği günden bu yana Gilette Fusion Power Stealth’i deneyimledim. Hatta genelde 2-3 günlük sakal bırakarak ürünün performansını daha da iyi gözlemleme şansım oldu.

Traş olmak her erkek için bir ritüeldir. Sabah kalkarsanız, yüzünüzü yıkadıktan sonra uyku mahmuru bir şekilde yüzünüzü köpürtüp tıraşa başlarsınız. Genelde kullan-at tarzı jiletler kullanıyorsanız 1 ters ve 1 düz şekilde sakallarınızı almanız gerekir. Nereden baksanız yaklaşık 10 dakikanızı ayna karşısında harcarsınız. Hele ki yüzünüzü iyice köpürtmemişseniz üstüne birde cildinizdeki ufak kanamalar ve kızarıklıklar eklenir. Arkasından tıraş losyonunu yüzünüzle sürmenizle birlikte gelen o yanma hissi…İşte bu sebeplerle lise yıllarımdan bu yana tıraş makinasıyla tıraş oluyorum. Tıraş makinasının da kendine göre artıları ve eksileri var ama en azından 10 dakika yerine 5 dakikamı ayna karşısında harcıyorum.

Gelelim son 2 haftadır Gillette Fusion Power Stealth ile yaşadığım deneyimlere:

Öncelikle Gillette Fusion Hydra Gel’in kokusunun harika olduğunu söylemem lazım. Sabah tıraşlarında böylesine güzel ve dingin bir kokuyu hissetmek içinizdeki pozitif hisleri hareketlendiriyor.

Fusion Power Stealth’i hem titreşimli hem de titreşimsiz olarak deneyimledim. Açıkçası titreşim farkını ciddi anlamda hissettiriyor. Sürtünme hissini neredeyse hissetmiyorsunuz desem yeridir. Üstüne üstlük tek seferde hemen hemen tüm sakallarınızı alabiliyorsunuz. Yaklaşık olarak tıraş makinasıyla aynı süre içerisinde tıraşını tamamlıyorsunuz.Titreşimsiz çalıştırdığınızda sürtünme hissi daha belirgin oluyor. Birde titreşimsiz modda jiletin daha çabuk tıkandığını gözlemledim. Ama zaten fark-ı titreşim olan bu ürünü titreşimsiz kullanacağınızı zannetmiyorum.

Tıraş sonrası Hydra Soothe balsam ile Gilette deneyimi tamamlamış olduk. Tıraş sonrası farklı bir markanın tıraş kolonyası ile Gillette’in balsamını karşılaştırdım. Kolonya her durumda içerdiği alkol dolayısıyla bir miktar yanma hissi veriyor. O yüzden balsam daha ferah hissettiriyor.

Özetlemek gerekirse Fusion Power Stealth'in en beğendiğim özellikleri sürtünmeyi hissetmemeniz ile tıraşın daha kısa sürede tamamlanması oldu. Ciddi bir bütçe ayırarak tıraş makinası almaktansa gönül rahatlığıyla Gillette Fusion Power Stealth'i önerebilirim.

Tutku - İnanç - Cesaret

2009-10-21T13:40:00.000-07:00

Girişimleriyle fark yaratmış insanları düşününce sizin de aklınıza “Bunları nasıl yapmışlar?” sorusu geliyor mu? Açıkçası yakın zamana kadar benim geliyordu. Esasında “Nasıl yapmışlar?” sorusundan daha çok bu girişimleri yaparken onları motive eden, girişimlerinde ilerlemelerini sağlayan özellikleri merak ediyordum. En son Richard Branson’ın “Business Stripped Bare” isimli kitabını okurken bazı noktaları birleştirerek bir takım çıkarımlar yaptım.

TUTKU: İnsan, yaptığı işi sevdikçe mutlu olur, motive olur ve en önemlisi başarılı olur. Tutku, bir anlamda insanın içindeki ateşleyicidir. Ateş biraz gücünü kaybetsin, düşük motivasyon başlar. Arkasından hatalar, dikkatsizlikler gelir ki sonunda başarısızlık kaçınılmazdır. Fark yaratan insanlara bakarsanız hepsinin başarmak istedikleri konusunda TUTKULU olduğunu görürsünüz. Richard Branson’ın kitabını okurken, kendisindeki tutkuyu siz bile hissediyorsunuz. Virgin gibi global bir markayı zaten bu TUTKUSU olmasaydı yaratmasına imkan yoktu.

İNANÇ: Bir insan fark yaratmak misyonuyla yola çıkıyorsa önce fark yaratacağına ve işlerin iyi yönde gideceğine inanmalıdır. İnanç, bir anlamda kişinin yol arkadaşıdır desek abartmış olmayız. Tutkuyla işe başlayan kişinin yol arkadaşı, sıkıştığı zamanlardaki destekçisi İNANCIDIR. İnanç aynı zamanda insanın pozitif düşünmesini de sağlar. Sonuçta tutkuyla işini yapan kişi, inancı ve pozitif enerjisiyle en karmaşık engelleri bile rahatlıkla aşabilir, zorlukları kendi lehine çevirmeyi bilir.

CESARET: Bu maddeyi çok uzun tartışmaya gerek yok zannedersem. Fark yaratacak kişi cesur olmalıdır. Korkan veya çekinen bir kişinin fark yaratmasını beklemek doğru olmaz. Cesaretle ilgili sevdiğim bir sözü bu noktada paylaşmak isterim: “Cesur insanlar bir gün, korkak insanlar her gün ölür.”

“Şöyle yapmanın 5 kuralı” , “Böyle olmanın 3 yolu” gibi sihirli formüllere inanan biri değilim. O yüzden yazımın başlığında da bundan kaçındım. Fark yaratmanın sihirli bir formülü tabi ki yok. Ama paylaştığım güdülerle ilerleyen kişilerin bu yolda biraz daha şanslı olduğunu söyleyebilirim.

Fark yaratacak çalışmalara imza atmanız dileğiyle...

Çağdaş ve Fark-ı Titreşim

2009-10-15T12:45:00.000-07:00

Çağdaş Bey, artık sizde titreşimli gücün farkını hissetmeye hazırsınız. Şimdi kutuyu açabilirsiniz.

Adıma gelen kutudaki parmak izi bölümüne basmamla beraber yukarıdaki sesi duydum. Konuşan bir kutu demek, hem de bana ismimle hitap ediyor. Fikir harika!

Büyük bir merakla kutunun için açtım ve…

Gerisi mi? Blog sayfamı takip etmeye devam edin. "Çağdaş ve Fark-ı Titreşim" çok yakında.

Çağdaş ne dinliyor?

2009-10-05T12:08:00.000-07:00

Müzik ruhun gıdasıdır derler ya, şu sıralar en çok dinlediğim, enerji ve huzur bulduğum şarkıları paylaşmak istedim.

*) Madonna - Celebration
*) Ajda Pekkan - Çerçeve
*) Seal - The right life
*) Mustafa Ceceli - Limon çiçekleri
*) Bloc Party - This modern love
*) Gaelle - Give it back

Aralarında en güzeli şu diye bir seçime gidemiyorum. Ama öne çıkan favorilerim Seal ve Madonna. Bloc Party'yi askerliğimi yaparken HIMYM'ın 1.sezon finalinde dinleyip keşfetmiştim. Aynı dönemde keşfettiğim diğer isim de Gaelle'di. Şarkılar eski olabilir ama halen sıkılmadan dinliyorum.

Özellikle işten evinize döndükten sonra şöyle kaliteli müziğe kendinizi verip ruhunuzu şarj etmeyi unutmayın. Aynen benim yaptığım gibi...

Sevgilerimle...

Galatasaray-iPhone 3GS-Google Wave ve Sabır

2009-10-01T12:32:00.000-07:00

Ne zaman blog sayfama bir şeyler yazmak istesem ilk olarak aklıma Galatasaray’ımız geliyor. Eskişehir maçında ilk puan kaybımızı yaşamamızın ardından medyamıza gün doğdu, hemen kötü senaryolar yazılmaya başlandı. Önceki yazılarımda belirtmiştim, Galatasaray yeni bir vizyon doğrultusunda ilerliyor. Arada bu tarz puan kayıplarının olması gayet normal. Kilit sözcük SABIR.

28 Ağustos’ta “iPhone 3GS Turkcell’de” reklamlarıyla Turkcell mağazalarına gittim. Telefonun ilk günden bittiği söylendi, 2 mağazada bekleme listesine adımız yazdırıldı. Bu hafta bir sunum esnasında cep telefonum çaldı, haliyle cevap veremedim. Arayan kişiye geri döndüm, karşıma Etiler Genpa çıktı. iPhone 3GS’imin geldiğini ancak telefonla bana ulaşamadıkları için başkasına satıldığını söylediler. Yeni ürünler Ekim sonuna doğru gelecekmiş. Napalım görünen o ki biraz daha SABREDECEĞİZ.

Bugün FriendFeed’e göz atarken Google Wave sisteminin ilk davetiyelerinin gönderildiğini okudum. Bende vakti zamanında davetiye istemiştim acaba gelmiş midir diye bakarken “Google hesabınız Google Wave için aktive edilmemiştir.” mesajıyla karşılaştım. Sisteme giren kullanıcılar 8 adet davetiye ile sınırlandırılmışlar. Artık SABREDEREK davetiye gelmesini bekleyeceğiz.

SABIR gerçekten önemli bir erdem. Siz de görüyorsunuz hayatımızın büyük bölümü bir şeyleri elde etmek için sabretmekle geçiyor. Bir süredir blog sayfama yeni yazı yazmamıştım ve siz değerli dostlar yeni yazı yazmamı SABIRLA bekliyordunuz. Sizi daha fazla bekletmek istemedim…Yine yeni yeniden paylaşımlara devam…

Sevgilerimle….

Hergunbiri.com - Zaman Aynası

2009-08-30T11:27:00.000-07:00

Doğumgünüm olan 26 Ağustos'ta Hergunbiri.com sitesinin konuk yazarı olarak yazdığım yazıya şu linkten ulaşabilirsiniz:

http://www.hergunbiri.com/26-agustos-%e2%80%93-zaman-aynasi/

Beğeneceğinizi umuyorum.

Akışına Bırakmanın Gücü…

2009-08-16T13:56:00.000-07:00

Hayatımızla ilgili hepimizin belirli planları vardır. Zaman zaman bu planları gözden geçiririz, ne kadarına ulaştık ne kadarına ulaşamadık diye kontrol ederiz.

Geçenlerde dünyanın en önemli markaların çıkış hikayelerinin anlatıldığı bir kitap okudum. Okumaya başlamadan önce ‘Adamlar mutlaka her şeyi planlamışlardır’ diye düşünüyordum. Ama kitabı okudukça aksini gördüm. Markaların bir çoğunun ilk tohumları içinde bulunulan çağın şartları ile girişimci ruhun birleşmesi sonucu atılmış. İlk tohumdan sonra yine şartlar doğrultusunda yapılan doğru hamleler markaları bugünlere taşımış. Yani markaları yaratan girişimciler uzun uzun oturup ‘Ne yapsak?’ veya ‘Nasıl başlasam?’ diye kafa patlamamışlar.

Bazen düşünüyorum da hayatla ilgili çok plan yaparak işin düşünme kısmına fazla zaman ayırıp aksiyona daha mı az zaman ayırıyoruz? Hayatta planlı olmak önemsiz demiyorum ancak aksiyon alınmadan ilerlemek pek mümkün olmuyor. Acaba işleri biraz da akışına mı bırakmak gerekiyor? Yaptığımız her plan bizi belli düşünce kalıplarının içinde bırakıp farklı perspektifleri görmemizi mi engelliyor?

Belki de zaman zaman işleri akışına bırakmanın gücünü hissetmek en doğrusu…

Galatasaray’da transfere ihtiyaç var mı?

2009-08-15T15:13:00.000-07:00

Galatasaray’da transfere ihtiyaç var mı?

Evet var. Öncelikle Linderoth’un bir an önce gönderilmesi gerek. Geldiğinden beri doğru düzgün oynayamadı. Son yaşadığı sakatlıktan dolayı zaten sezonun ilk yarısı faydalanamayacağız. Bu saatten sonra iyileşmesi ve kadroya girmesi çok zor. Hemen gönderilmesi lazım. Bu bölgede oynayan Mehmet Topal da aynı şekilde sakatlığa çok açık bir futbolcu. Kadro zenginliği adına, tercihen genç ve yıldız olmaya aday, yabancı defansif bir orta saha oyuncusu alınabilir.

Defansımızda Gökhan Zan sakatlanmaya ve kritik hatalar yapmaya meyilli bir futbolcu. Aynı şekilde defansımızın sağında Sabri ve Uğur, fizik gücü çok kuvvetli oyuncular değiller. O yüzden hem stoper hem de sağ bek oynayabilen bir futbolcu takıma katılabilir. Bir ara ismi geçen Coloccini bu boşluğu doldurabilir.

Denizli maçında Volkan Yaman’ı hiç beğenmedim. Alparslan kiralık olarak gidecek, Volkan’ın da gideceği söyleniyor. Böylesi bir durumda Hakan Balta alternatifsiz kalır. O yüzden sol beke bir takviye gerekebilir.

Manisaspor ile Galatasaray arasında Ufuk ve Sezer konusunda bir restleşme var. Manisaspor başkanının bu futbolcular için ‘Malımızın değerini düşürmeyiz’ gibi talihsiz bir açıklaması oldu. Hiçbir futbolcu mal değildir. Şimdi olmazsa bile sezon sonunda bu iki futbolcu Galatasaray’a zaten gelecek. Tahminimce orta yol bulunur, bu futbolcular uygun bir bedel karşılığı Galatasaray’a bu sezon katılırlar.

Baros, sezona tutuk başladı. Nonda zaman zaman yerini doldurabilecek bir futbolcu olsa da yaşı dolayısıyla Galatasaray’a uzun yıllar hizmet edemez. O yüzden bir santrafor alınırsa çok faydalı olur.

Rijkaard’ın gelişiyle takımımızın vizyonunda bir değişiklik olacağı aşikar. Bu değişimlerden bir tanesinin de, Avrupa takımlarındaki SCOUTING sisteminin Galatasaray'ımızda da uygulanması olacağını tahmin ediyorum. Bunu Türkiye'de hakkıyla yapan bir takım yok. Eğer bu sistemi oturtabilirsek Galatasaray'ımıza uzun vadeli çok önemli bir katkı yapılmış olur ve rakipleri sollarız. Birde böylesi bir sistemin, Haldun Üstünel’in üstün yetenekleriyle harmanlandığını düşünsenize...

Bu sezona dair öngörülerim…

2009-08-15T14:40:00.000-07:00

Epeydir futbol üzerine yazmıyordum. Galatasaray-Denizli maçı sonrası bu sezona dair arkadaş sohbetlerinde paylaştığım öngörülerimi blog sayfama da taşımaya karar verdim.

Öncelikle rakipler bu sezon ne yapar? Uzun vadede nelerle karşılaşabilirler?

Fenerbahçe: Aragones sonrası Türkiye’yi ve ligimizi tanıyan Daum’un takımın başına gelmesi olumlu bir hareket. Ancak Aziz Yıldırım, ‘3 sene üst üste’ şampiyonluk sözüyle bir anlamda Demokles’in kılıcını hem kendisinin hem de takımının tepesine asmış oldu. Eğer ilk yarı sonuna doğru Fenerbahçe’de işler iyi gitmezse bu sefer Fenerbahçe muhalefeti boş durmaz, Aziz Yıldırım’ı başkanlıktan indirmek üzere hamleler başlayabilir. Bu karışıklıkta Daum’un gitmesi ve Aykut Kocaman’ın takımın başına geçmesi muhtemel. Unutmayalım Fenerbahçe karıştığı zaman fena karışır. Bu sene stresli bir sezon bekliyor. Transferler konusunda Andre Dos Santos dışında bence elle tutulur bir transfer de yapılmadı.

Beşiktaş: Sezon başında Mustafa Denizli ‘Gitsem mi? Kalsam mı’ ikilemi içerisinde son bir gayret takımın başında kaldı. Ne de olsa önceki sezon aldığı 2 kupa varken Denizli, bunun mirasıyla bu sezon kesinlikle daha rahat olacaktır. Ancak Demirören, yemiş olduğu Mehmet Topuz çalımının da etkisiyle, ‘Biz başkaları gibi 3 değil, 5 sene üst üste şampiyon olacağız’ gibi son derece uçuk bir vaatle beklentileri çok çok fazla yükseltti. Buna karşın İsmail Köybaşı dışında iyi bir transfer de yapılmadı. Taraftar beklentisi karşılanmış değil. Beşiktaş’ın bu kadrosu hem Şampiyonlar Ligi hem de Türkiye Ligi’ni kaldıramaz. 5.haftaki Galatasaray derbisini kritik görüyorum. Hemen hemen aynı dönemde Milli Takımımız da kritik maçlara çıkacak. Eğer Dünya Kupası şansını kaçırırsak gönderilecek Fatih Terim’in yerine Mustafa Denizli ismi gündeme gelebilir. Mustafa Denizli ‘Milli Görev’ diyerek takımdan ayrılır diye düşündüğümden Beşiktaş'ta bir antrenör değişikliğini muhtemel görüyorum.

Trabzon: Hugo Broos ismi duyulmamış bir antrenör. Trabzonspor’da ‘Eriksson’ sesleri çıkınca onlar adına çok sevinmiş, eski Trabzon gelebilir diye düşünmüştüm. Ama yerine bence vasat bir antrenör geldi. Yönetimde bunun farkında olacak ki sportif direktörlüğe Ünal Karaman’ı getirerek olası kötü sonuçlarda yeni antrenörün kim olacağını da belirlemiş oldu. Trabzonspor nedense bal yapmayan arı gibi sürekli aynı kısır döngüsünde. Bu sezon orta halli bir grafik bekliyorum.

‘Koyunun olmadığı yerde, keçi Abdurrahman Çelebi’ lafının en iyi örneği olan Sivasspor’un bu sezon ilk 5’e dair giremeyeceğini söylüyordum. Bülent Uygun gereksiz konuşmayı seven, Fatih Terim kopyası bir antrenör. Bu sezon Sivas’ın eski havası olmaz. Bu sezonun sürprizini Bursaspor'dan bekliyorum.

İşte böylesi bir tabloda bence en rahat takım yine Galatasaray. Bu yüzden sezon başında Aziz Yıldırım, Arda konusunda ufak bir şova girdi, psikolojik savaşla Galatasaray’ı etkilemeyi düşündü. Her şeyin para olduğunu düşünen bu zihniyete Arda ve Galatasaray çok ince mesajlar verdiler. Tabii anlamışlarsa! O yüzden tüm Galatasaraylılara sadece SABRETMEYİ öneriyorum. Takımımız iyi gidiyor ama olası kötü sonuçlarda ciddi bir psikolojik baskıyla karşılaşabiliriz. Hiç heyecanlanmadan ve en önemlisi Rijkaard’a güvenerek bu tarz baskılara göğüs gerelim ve rakiplerin ucuz oyunlarına gelmeyelim. Bu tempomuzu sürdürürsek tahminimce ligin bitmesine 3-4 hafta kala şampiyonluğumuzu ilan edebiliriz. UEFA Avrupa Ligi’nde önemli maçlar oynayacağız. Geçen sezon final dedik, hüsran oldu. Bu sezon biraz temkinli konuşalım. Yoğun tempomuzu da düşününce en az Çeyrek Final oynarız diye düşünüyorum.

Bakalım sezon sonu neler göreceğiz?

Gaudi ve Tutkunun Gücü…

2009-08-10T12:58:00.000-07:00

Parc Guell’in teras bölümünden şehrin doyumsuz manzarasına bakarken sol tarafınızda onu görürsünüz. Gaudi’nin bir ömrünü adadığı La Sagrada Familia katedrali tüm görkemiyle gökyüzüne doğru yükselmektedir. Zaten şehrin gezdiğiniz her köşesinde yaptığı işi bitmek bilmeyen bir tutkuyla yapmış bu olağanüstü adamın bir izi vardır. 12 sene boyunca her gün Parc Guell’deki evinden La Sagrada Familia’nın olduğu yere giderek bizzat işlerin başında bulunmuş, her bir detayla en ince ayrıntısına kadar ilgilenmiştir. İçindeki bitmek bilmeyen tutku sayesinde hem tarihe ismini kazımış hem de Barcelona’yı bıraktığı eserlerle marka bir şehir haline getirmiş Gaudi…O yüzden Barcelona’ya “Tutkunun Şehri” demek abartı olmayacaktır.

İnsanları başarıya ulaştıran belki de yaptıkları işlerle bir iz bırakmalarını sağlayan da işte bu TUTKU değil midir? Onu düşünüyorum da acaba kaçımız TUTKUYLA bir şeyler yapıyoruz? Günlük kaygılarımız, streslerimiz içerisinde, içimizdeki TUTKUYU körüklüyoruz? İçinde bulunduğumuz dönemin şartlarını da düşünce bu sorulara verilen cevapları tahmin edebiliyorum.

Yakın zaman için tatil planları yapıyorsanız ve en önemlisi içinizdeki TUTKUYU yeniden ateşlemek istiyorsanız Barcelona’yı da "Mutlaka Görmem Gereken Yerler" listenizde en başlara yazın. Geçirdiğiniz her anınızdan keyif alacağınızı garanti edebilirim.

Sn.Cem Kozlu'dan gelen mail...

2009-08-10T11:30:00.001-07:00

Bir önceki yazımda okumuş olduğum 'Liderin Takım Çantası' kitabı üzerine düşüncelerimi paylaşmıştım. Bu yazımı aynı zamanda Sn. Cem Kozlu'ya da mail yoluyla iletmiştim. Geçtiğimiz günlerde kendisinden aldığım cevabı sizlerle paylaşmak isterim:

Sayın Önen,

Nazik mesajınıza çok teşekkür ederim. Blog sayfanızdaki yorumu da zevkle okudum. İzin verirseniz oluşturmakta olduğum siteye de koyacağım.

Saygılarımla.

Cem Kozlu

Blog sayfamı ilk oluşturduğumda amacım farklı konulara kendi kişisel bakış açımı getirmekti. Alanında duayen bir kişiden böylesine bir mail almak beni daha da çok yazmaya teşvik etti. Bu vesile ile kendisine bir kere daha teşekkür ediyorum. Liderlik üzerine çok kıymetli paylaşımlarını oluşmakta olan sitede bulacağımızdan eminim.

Liderin Takım Çantası ve Değerlerimizin Kıymetini Bilmek

2009-07-12T06:23:00.000-07:00

Atatürk gibi yaşadığı devrin ötesinde bir lideri yetiştirmiş, tarihinde imparatorluk kurabilmiş ender uluslardan biri olarak ‘Liderlik’ konusuna yabancı ülkeler kadar çok eğilmiyoruz. Barnes&Noble’a gittiğinizde abartısız bir bölüm tamamen ‘Liderlik’ üzerine kitaplarla doluyken, bizde kitapçılarda ancak birkaç rafta ‘Liderlik’ kitabı bulabiliyorsunuz ki bunların çoğu da yabancı yazarların yazdığı kitaplar oluyor. Hal böyleyken ‘Ülkemizde neden lider yetişmiyor?’ diye sormak sizce de biraz abes değil mi? Tarihimize şöyle bir göz atsak ‘Liderlik’ konusuyla ilgili inanılmaz kaynaklar bulabilecekken her nedense bu konuya önem vermiyoruz. Alakasız gibi gözükebilir ama geçtiğimiz hafta günübirliğine gittiğim Konya’da Mevlana Müzesini gezerken Mevlana’yı anlatan ‘Resmi’ bir internet sitesinin olmadığını üzülerek öğrendim. Çeşitli sebeplerle Mevlana ve felsefesini anlatan resmi bir site maalesef açılmıyormuş. Bazı resmi sitelerde çok yüzeysel olarak bu konuya kerhen değiniliyormuş. Millet olarak elimizdeki değerlerin kıymetini bilmemek ve en önemlisi bunları pazarlayamamak konusunda herhalde diğer ülkelerin açık ara önündeyizdir diye düşünüyorum.

Cem Kozlu, ülkemizin yetiştirdiği en önemli profesyonellerden biri. Görev aldığı ulusal ve uluslararası firmalarda edindiği 35 senelik deneyimlerini ‘Liderin Takım Çantası’ ismiyle okuyucularına sunuyor. Gayet yalın bir dille, bir liderin takım çantasında taşıması gerekenler anlatılıyor. Cem Kozlu’nun bizzat yaşadığı olaylar konuyu bütünlemesi açısından tam yerini buluyor diyebilirim. Özellikle yabancı yayınlarda gereksiz tekrarlarla konu 200 – 300 sayfada ancak toparlanırken, ‘Liderin Takım Çantası’ kaynak dizini de dahil 151 sayfada konuyu tam tabiriyle ‘To the Point’ anlatıyor. Kitabı okurken birçok noktanın altını çizdim. Her bir nokta tek başına bir konu olacağı için bu yazımda kitaba genel olarak değindim.

Ülkemizden yetişen bir değerin yazmış olması dolayısıyla bu kitabın arşivinizde bulunmasını tavsiye ederim. Umarım yakın dönemde Cem Kozlu gibi ‘Liderler’ yetiştirebilelim ve artık raflarda yabancı guruların yerine milli gurularımızın kitaplarını görebilelim.

Dileriz öyle olsun…

Evrenden torpilim var!

2009-07-10T11:39:00.001-07:00

Geçtiğimiz günlerde öğlen arasında girdiğim kitapçıda “Çok Satanlar” bölümünde bir kitap gözüme ilişti. Kitapları elime aldıktan sonra hemen arkalarını çevirerek konularını ve varsa yapılan yorumları okurum. Bu kitapta da aynen öyle yaptım. Hikayesini ilginç, başlığını iddialı buldum ama içeriğiyle ilgili kafamda bir parça soru işaretleri vardı. Buna rağmen almayı seçtim.

Kitabın ismi “Evrenden torpilim var!".Yazar Aykut Oğut, pozitif düşünme ve bu şekilde düşünmenin hayatındaki pozitif etkilerini, biraz da “Secret” tadında kitaplaştırmış. Okuduğunuz zaman “Vay be” demiyorsunuz, çoğunlukta bildiğimiz şeyler konuşma tarzında anlatılıyor. Zaten “Kişisel Gelişim” kategorisindeki tüm kitaplar öyle değil midir? Hepimiz anlatılanları biliriz ama nedense başkası söylediğinde kıymet veririz.

Bu kitapta tek hoşuma giden, diğer muadili kitaplardaki gibi “Şöyle olmanın 5 yolu”, “Bu noktaya gelmek için yapılması gereken 10 adım” gibi direktifler içermemesi. Aykut Oğut, bir takım yöntemler öneriyor ama sonunda pozitif düşünerek hayatını değiştirmenin kişiye göre farklılık gösterebileceğini ve herkesin kendi yönetimini kendi bulması gerektiğini söylüyor

Hepimiz, özellikle krizin yarattığı ortamla birlikte, pozitif düşünmeyi unutur olduk. Her olayın sonunda negatif düşünmeye eğilimimiz olmaya başladı. En basitinden bir güne pozitif başlayabilsek, yaşadığımız her olayla ilgili pozitif çıkarımlar yapmaya çalışsak, öncelikle kendimiz mutlu oluruz, enerji dolu hissederiz. Bizim bu enerjimiz yakın çevremize yansır. Onlarda bizden aldıkları bu enerjiyi aynı şekilde kendi çevrelerine aktarırlar ve bir bakmışız bulunduğunuz ortamdaki atmosfer olumlu yönde değişmiş.

Ünlü bilge Lao Tzu “Her uzun yolculuk bir küçük adımla başlar.” diyor. Böylesine ufak bir adımı atarak ne kaybedebilirsiniz ki? Gelin hafta başında bu ufak adımı atın ve bir gününüzün akışını olumlu yönde değiştirmeye çalışın. Önceki deneyimlerinize göre bir farklılık yaratacağınız kesindir.

Kitaba geri dönersem, pozitif düşünme üzerine bir şeyler okumak istiyorum ama kitap çok kalın olduğu zaman bitirmekte zorlanıyorum diyorsanız bu kitabı tavsiye edebilirim. Kitabın dili hızlı okumanıza imkan veriyor ama yazarın yaşadıklarını çok yüzeysel anlattığını söylemeden edemeyeceğim.

Blog sayfamın 1.ayı ve Compilation Müzik CD'si...

2009-07-02T12:26:00.000-07:00

Uzun süredir ara verdiğim blog sayfamı yeniden oluşturmaya başlayalı 1 ayı geçti. Bu süre içerisinde blog sayfamın takipçilerinden olumlu geri bildirimler aldım.Her geri bildirim beni teşvik ederek kendimi geliştirmeme yardımcı oluyor.

Bu vesileyle hazır 1.ayımı da doldurmuşken blog sayfamın takipçisi olan ve en yararlı olduğunu düşündüğüm geri bildirimi verecek değerli takipçilerime naçizane kendi hazırladığım bir compilation müzik CD’sini hediye edeceğim. Yorumlarınızı bana mail atabileceğiniz gibi ilgili yazılarımın hemen üstünde yer alan Yorum bölümünü de yazabilirsiniz.

Şimdiden teşekkür ederim...Yorumlarınızı bekliyorum :)

Michael Jackson ve Bir Devrin Sonu….

2009-06-26T00:07:00.000-07:00

Gayrettepe'deki evimiz...Annemin çektiği Betacam'lerden ailece izlediğimiz 'Thriller', 'Billie Jean', 'Beat it' klipleri

İlkokula giderken serviste dinlediğimiz ‘Bad’ ve ‘Dirty Diana’…

Smooth Criminal’daki yere doğru paralel eğilmesi ve Moonwalking dansı…

Anadolu liseleri ve kolej sınavlarına hazırlarken çıkan ‘Dangerous’ albümü…’Black or White’, ‘Who is it’, ‘Remember the time’…

4 Ekim 1992 – Pazar…Dolmabahçe sahilinde Michael Jackson konserinin iptal edilmesi sonucu dağılmış kalabalık ve adım adım giden bir trafik. Camdan dışarı bakarken yandaki jeep’teki adamın bana ‘Konser iptal mı olmuş?’ diye sorması. Bana bir şey söylüyor zannederek babamın arkaya dönmesi ve öndeki arabaya hafifçe çarpmamız. Çarpma sonrası arabanın radyatörünün bozulması ve konserden dağılan grubunda desteğiyle arabayı itmemiz….

Sonra bir gün Migros’tan alınan bir koli Pepsi ve içerisinden çıkan saha içi konser bileti…

23 Eylül 1993 - Perşembe…Yer İnönü Stadı…Tülin Teyze ve kuzenim İlker ile beraber stada gitmemiz…Muazzam bir efektle sahneye çıkan ve ‘Jam’ ile bizleri coşturmaya başlayan Michael Jackson….İnanılmaz bir konser, sahne şovları….Ertesi gün sınıfta anlatılan konser izlenimleri…

2 kasetlik ‘History’ albümünün ilk gün alınması…Aynı gün İstanbul’dan Gölcük’e giderken otobüste dinlenmesi…

Ve 25 Haziran 2009. Yine bir Perşembe günü bu dünyadan uğurladığımız Michael Jackson...

Bu satırları bile yazarken adete çocukluk ve gençlik dönemlerime dair ufak bir gezinti yaptım. Hayatımın neredeyse her bölümünde bir Michael Jackson anektodu var. Bu sadece benim için değil herkes için geçerli olmalı ki iş yerinde Michael Jackson şarkıları çalıyor, telefonlarda ‘Ya duydun mu Michael Jackson ölmüş’ diye insanlar birbirlerine haber veriyor.

Ölümüyle müzik dünyasında bir devrin sonu geldi. Çocukluk ve gençliğimizin bir parçası daha gitmiş oldu. Ama o her zaman hatıralarımızda yer alacak.

Rest in Peace…

Happily Ever After...

2009-06-21T11:38:00.000-07:00

Askerlik sırasında izinli olarak İstanbul’a geldiğim bir haftasonu, yakın bir arkadaşımın Pazar kahvaltısı önerisi üzerine Happily Ever After ile tanışmıştım. O dönemde bir yandan da evlilik hazırlıklarının tatlı telaşı içerisindeydik eşimle. Özellikle mekanın ismi pozitif duygular uyandırmıştı ve keyifli bir kahvaltı etmiştik. Küçük ama sevimli ve en önemlisi isminin verdiği pozitifliği yansıtmayı becerebilen bir mekan olarak zihnime yerleşmişti.

Cumartesi günü arkadaş grubumuzla kahvaltı için Happily Ever After’a tekrar gittik. Geçen süre içerisinde hemen yanlarındaki dükkanı da alarak mekanı genişletmişler. Dekorasyondaki minik bebek giysileri dikkatimizi çekti eşimle…Sonradan öğrendik ki mekanın sahiplerinin yakın zamanda bebekleri olmuş ve bu eşyalar miniğe aitmiş :)

Arkadaşlarımızla güzel bir kahvaltı ettik, özellikle pancakelerin gayet başarılı olduğunu söylemeden edemeyeceğim. Güzel bir cumartesi gününe pozitif bir şekilde başladık ve her yönüyle çok keyifli bir gün geçirdik.

Daha önce Wagamama’yı anlattığım yazımda bir marka için sunduğu vaadi yaşaması kadar önemli diğer noktanın müşterisine sunduğu deneyim olduğunu söylemiştim. Happily Ever After, ismindeki sevimliliği, pozitifliği sonuna kadar yaşayan ve en önemlisi yaşatan bir mekan. Bu yüzden Bebek denilince akla gelen ilk 3 şey arasında yer alıyor. (İlk ikisi benim sıralamamda Bebek Badem Ezmesi ve Lucca)

Markalaşma üzerine sıklıkla düşünen biri olarak markaların tüketicilere yaşattıkları deneyimin öneminden hep bahsediyorum. Happily Ever After, bana ismi gibi bir pozitif deneyim yaşattı. Benim zihnimde bir yer edindi. Sadece benim zihnimde değil birçok kişinin zihninde yer edinmiş olacak ki Cumartesi günü neredeyse mekanın tümü doluydu. Markalaşma kolay bir süreç değil. Ama ısrarla üzerinde durduğum 2 nokta var: Markanın vaadini yaşatması ve markanın müşterisine sunduğu deneyim. Bu 2 nokta oturtulmuşsa markalaşma süreci zaten kendiliğinden ilerlemeye başlıyor. Happily Ever After örneğindeki gibi…

Canınız güzel bir kahvaltı etmek ve de lezzetli pancakeler yemek isterse Happily Ever After bence en doğru adres…

Amor Fati üzerine...

2009-06-21T10:20:00.000-07:00

Hepimiz hayatımızın çeşitli dönemlerinde belli şeylerden sıkılıyor, bir şeyleri değiştirmek istiyoruz. Ama değiştirmek istediğimiz şeyin bizim hayatımızda olmasının bir anlamı olduğunu düşünmekten belki de kaçınıyoruz. Geçtiğimiz günlerde bir sohbet esnasında aşağıdaki hikayeyi dinledim. İnternet üzerinde dolaştığına eminim ama dinledikten sonra beni üzerinde düşünmeye sevk ettiği için blog sayfamda sizlerle paylaşıyorum.

Amor Fati – Nietzsche
Deniz kıyısında bir ihtiyar taşçı, kaya yontmaktadır.
Güneş onu yakıp kavurur.
O da Tanrıya yakarır keşke güneş olsaydım diye.
"Ol" der Tanrı.
Güneş oluverir.
Fakat bulutlar gelir örter güneşi, hükmü kalmaz.
Bulut olmak ister. "Ol" der Tanrı bulut olur.
Rüzgar alır götürür bulutu, rüzgarın oyuncağı olur.
Rüzgar olmak ister bu kez. Ona da "Ol" der Tanrı.
Rüzgar her yere egemen olur, fırtına olur kasırga olur. Herşey karşısında eğilir.
Tam keyfi yerindeyken koca bir kayaya rastlar
Ordan eser burdan eser, kaya bana mısın demez!
Bildiniz, Tanrı kaya olmasına da izin verir.
Dimdik ve güçlü durmaktadır artık dünyaya karşı...

Sırtında bir acı ile uyanır...
Bir ihtiyar taşçı kayayı yontmaktadır.

VE İŞTE KADER...

KADERİNİ SEV BELKİ SENİNKİ EN İYİSİDİR.

Amor Fati ile ilgili 'yenilginin kabulü' olduğuna dair bir yorum okudum. Buna çok katılmıyorum. Amor Fati bence yenilgiye razı olunması anlamına değil insanın mevcut şartlarının hayatında olmasının bir sebebi olduğuna idrak etmesi anlamına geliyor. Buna idrak edip mevcut şartları içerisinde kendini geliştirmeye çalışan, çalışmalarında bir fark yaratma amacında olan bir kişiye yeni kader yolları kendiliğinden çıkacaktır.

Akıllı bir hamle - Crispin Porter & Bogusky ve Daddy

2009-06-14T02:28:00.000-07:00

Miami merkezli Crispin Porter & Bogusky, reklam dünyasına farklı bir soluk getirdiğine inandığım bir ajans. Yaptıkları ses getiren kampanyaların yanı sıra Fast Company dergisinin ‘Fast Company 50 2009’ listesine girebilmiş 2 reklam ajansından biri. Bu listede Hewlett Packard, Nintendo, Walmart gibi devlerin olduğunu düşününce bunun azımsanamayacak bir başarı olduğunu fark edeceksiniz.

CP+B, yakın zamanda İsveçli dijital reklam ajansı Daddy’i satın alarak İsveç’i Avrupa’daki Creative Hub’u durumuna getirdi. Alex Bogusky’nin bu operasyonla ilgili yorumu dikkate değer: ‘Dijitalin ilerlemekte olan her şeyin merkezi konumunda olduğunun farkındayız. Amerika operasyonlarımızda odak noktamız olan dijital yaklaşımları artık Avrupa operasyonlarımızın da odağı haline getireceğiz.’

Daddy’nin kurucu ortaklarından Gustav Martner, ‘İsveç’in Avrupa operasyonları merkezi olmasının alışılmadık bir durum olduğunu düşünüyor musunuz? ‘ sorusuna verdiği yanıtta İsveç’in dijital yetenekler için bir merkez oluşturduğunu, Forsman and Bedenfors gibi başka dijital ajansların burada olduğunu, Skype, IKEA, H&M ve Absolut gibi İsveç doğumlu markaları düşününce bu tercihin en doğru tercih olduğunu söylüyor.

Konuyu ülkemiz açısından düşününce aklıma şu sorular geliyor:

- Türkiye olarak Dijital Pazarlamanın neresindeyiz?
- Yıllardır dilimizden düşürmediğimiz genç nüfusumuzun potansiyelini de göz önüne alarak acaba bizde bir İsveç olabilir miyiz?
- Son olarak dijital pazarlamayı – özellikle de sosyal medyayı – etkin bir şekilde kullanarak biz de Türkiye doğumlu dünya markaları yaratabilir miyiz?

Bu soruları işin uzmanlarıyla tartışarak çıkan sonuçları ilerleyen zamanlarda sizlerle paylaşacağım.

Bu arada ses getiren kampanyalar yapan yaratıcı bir ajansla, dijital dünyanın yükselen yıldızı olan bir ajansın yaratacağı sinerjiyi de merakla beklediğimi söylemeden de edemeyeceğim…

Lideri yaratan vizyonudur…

2009-06-08T13:00:00.000-07:00

Bir lideri, rakiplerinden ayıran yarattığı vizyon ve o vizyon doğrultusunda motive ettiği takipçileridir.

Cuma öğlen saatlerinde yakın bir arkadaşımın ‘Duydun mu yeni antrenörümüz Rijkaard olmuş’ telefonuyla beraber bir şaşkınlık hissettim. İlk blog yazılarımdan birinde Galatasaray’ın yeni antrenörü kim olmalı diye tartışırken Galatasaray yönetimi inanılmaz bir hamleyle Rijkaard’ı takımın başına getirdi. O gün akşam Galatasaray TV’den Rijkaard’ın İstanbul’a gelişini izlerken tarif edilemez bir mutluluk duydum. Böylesine bir antrenörü takımın başına getirmek bile Galatasaray’ın vizyonunu göstermeye yeter. Şimdiden kombine kart almayı konuşmaya başladık bile.

Peki bizi bütün bu aksiyonlara iten neydi? Dünya çapında bir antrenörün gelmesi, kurulması muhtemel yeni bir model, Dünya basınında ilk başlarda yer alacak Galatasaray haberleri ilk aklıma gelenler. Yapılan bir hamle arkasından birçok olumlu sonuç getiriyor.

Yazının başlığında ‘Lideri yaratan vizyonudur’ diyorum. Aynı çıkarım markalar içinde aynen geçerlidir. Lider markaları yaratan tüketiciye sundukları vizyondur. Tüketiciyi temel alan bir vizyon bir marka için günümüz dünyasında kaçınılmazdır.

Bir markanın başarılı bir hikayesi, anlatacak bir şeyleri olmalıdır. Bu hikayesinde ana kahraman tüketici olmalıdır diyoruz. Şimdi de tüketiciye sunduğu vizyonun önemini vurguluyoruz. Hepsini bir potada eritince sizce de günümüz şartlarında ‘Sosyal Medya’ araçlarını etkin kullanan bir marka başarılı olamaz mı? comScore’un son araştırmasına göre Avrupa’da internette harcanan zaman açısında Türkiye birinci sırada yer alıyor. O zaman Türkiye’den ‘sosyal medya’ araçlarını kullanarak bir Dünya Markası çıkmaz mı? Ne dersiniz?

David Plouffe ve Sosyal Medya

2009-06-05T14:18:00.001-07:00

Son günlerde Necati Özkan’ın ‘Obama’nın Liderlik Sırları’ isimli kitabını okuyorum. Obama, başkanlıkta 100.günü çoktan geride bıraksa da, adaylıktan seçilmesine kadar olan süreç her anlamda incelenmeye değer.

Obama, adaylığını açıklamadan önce ABD tarihindeki başkanlık seçimlerini detaylı bir şekilde inceliyor. Tespitine göre başkanlık standart olarak %3 - %5 arası bir farkla partiler arasında değişmekteydi ve seçim sonuçlarında etkili olabilecek kitle gençlerdi.Bu kitleyi hedef alan Obama, gençlerin TV karşısında vakit geçirmediğini, internetle fazlasıyla ilgili olduklarını bildiğinden doğru bir sosyal medya stratejisiyle kendini çok iyi konumlandırarak başkan seçildi. Tabi bu hikayenin özeti…

Hikayenin en önemli noktalarını anlatabilecek kişi kampanya müdürü David Plouffe…

David Plouffe bu sene Cannes’da konuşmacı olarak yer alıyor. Özellikle sosyal medyanın gücünü temel alarak Obama’08 kampanyasıyla ilgili önemli detayları anlatacak. İçinde bulunduğumuz ekonomik durgunluk döneminde sosyal medyanın önemi daha da artıyor. Reklam sektörü adına böylesine bir konuşmacının Cannes’da yer alması önemli. Gidemesem de Cannes’da yapacağı konuşmasına ulaşıp size aktarmak istiyorum.

Obama kampanyasıyla ilgili en temel çıkarım bence şu: İnsanlar artık hikaye duymak istemiyor, hikayenin kahramanı olmak istiyor. Bu çıkarıma markalar açısında bakarsak, yarattığınız hikayenin ortasına markanızın yerine tüketiciyi koyduğunuz sürece kazanacağınız aşikardır. Sonuçta markaları bulundukları yere getirenler tüketiciler. Haklı olarakta hikayenin başında büyük puntolarla kendi isimlerini görmek istiyorlar.

Sosyal medya üzerine paylaşımlara devam edeceğim…

80'ler unutulmazdı...

2009-06-02T12:48:00.000-07:00

Geçtiğimiz günlerde yakın bir arkadaşımızın doğumgününü kutladıktan sonra arkadaş grubumuzla Taksim’de Liferoof isimli mekana gittik. Sıcak havaya rağmen terasta Taksim’e hakim bir konumda bulunmak çok güzel bir duyguydu. Üstüne gittiğimiz gecenin 80’ler gecesi olması da harika bir tesadüf oldu. Son zamanlarda en eğlendiğim gecelerden birini yaşadım.

Benim gibi 80’li yıllarda doğan ve büyüyen kişiler için bu yılların tadı ayrı. Çalan her şarkıyla gençlik yıllarıma döndüğümü hissettim. O zamanlar hayatı belki de bu kadar ciddiye almıyorduk. Hayatımızda daha çok neşe, daha az stres vardı. O günleri anımsadıkça anlatılmaz bir mutluluk duyuyorum, kafamdaki olumsuz düşünceler bir anda silinip gidiyor. İşte böyle anlarda yaratıcılığımın da arttığını hissediyorum. Sizde öyle düşünmüyor musunuz?

Gelin aşağıdaki videoya bir göz atın…Bana hak vereceksiniz….

Kim ne derse desin 80’ler gerçekten unutulmazdı…

80 s d i s c o
Yükleyen 80sforever - See the latest featured music videos.

Bir sezonun ardından Galatasaray ve liderlik dersleri…

2009-05-30T15:43:00.000-07:00

2008-2009 sezonunu UEFA Avrupa Ligi vizesini alarak 5.sırada bitirdik. Her anlamda başarısız geçen bir sezonun ardından Avrupa Ligi’ne katılıyor olmak en azından bir teselli oldu. Peki Galatasaray’ın yaptığı yanlışlardan ‘Liderlik’ üzerine nasıl dersler alınmalı onları inceleyelim…

Sezon başı Avrupa çapında önemli futbolcuları bir araya getiren Galatasaray, böylesine önemli bir malzemeyi futbol bilgisi şüpheli Skibbe’nin eline teslim etti. İlk blog yazımda Steve Jobs’tan bahsetmiştim. Jobs, Apple’da daima alanında en başarılı kişilerle çalışmış, şirket bünyesinde bu kriterlere uygun kişiler yoksa başka şirketlerden yüksek miktarda hisse opsiyonu ve yan imkanlar sunarak onları Apple’a transfer etmiş. Apple’ın başarısının bir diğer sebebi en iyileri bir araya getirmesi ve Jobs’un liderlik yaklaşımıyla onlardan bir harmoni yaratmasıdır. Şu durumda elinizde çok iyi bir orkestra olabilir ama ortaya çıkacak eser maestronuzun yeteneği kadardır.
Başarısızlığın bir diğer nedeni, Galatasaray’ın futbol yönetimini profesyonellere delege edememesidir. Adnan Sezgin iyi bir Galatasaraylı olabilir ama her şeyi kontrol etme ve teknik direktörü yönetme ısrarı, yaptığı seçimlerde yanlış üstüne yanlış yapmasına sebep olmuştur. İyi bir lider ekibindeki ilgili kişilere işi delege etmeyi bilen kişidir. Yanlış gördüğü noktalarda, bu kişilere gerekli uyarıları yapar ve sürecin düzeltilmesi sürecini de aynı şekilde delege eder. O zaman Galatasaray yeni sezonda mutlaka bir profesyonel futbol yöneticisini ekibe getirmeli, bu kişi teknik direktörle yakın bir şekilde çalışmalıdır. Benim ısrarla bu pozisyon için önerim Can Çobanoğlu.

Bilgi Üniversitesi’nde MBA yaparken ‘Applied Leadership’ dersinde bir sunum yapmıştım. Bu sunumda iyi bir liderde olması gereken 3 özelliği şöyle sıralamıştım:
- Hardwork (Çok çalışma)
- Patience (Sabır)
- Commitment (Bağlılık)

Galatasaray, 4 sene üst üste şampiyonluk kazandıktan sonra UEFA ve Süper Kupa’yı kazanmıştı. Bu başarılar bir süreç içerisinde gelmişti. Bu sene kupayı alan Shaktar Donetsk, 5 yıllık bir program sonucunda kupaya uzandı. Galatasaray, vizyoner bir teknik direktör, profesyonel bir yönetici ile uzun vadeli bir planlama yaparak ama en önemlisi istenilen hedefe bağlı kalıp sabrederek ve çok çalışarak aynı başarılara ulaşacaktır. Yeter ki geçmiş hatalar tekrarlanmasın…

Positive eating + positive living

2009-05-28T05:55:00.000-07:00

Bir markayı yaşatan en önemli etken marka vaadine olan bağlılığı ve onu yaşaması.

Bu vaadi yaşaması kadar önemli diğer nokta ise müşterisine sunduğu deneyim.

Geçen gün öğlen yemeği için kendimi şımartmaya karar verdim. 2,5 aydır yaptığım diyetten ve günlük iş temposundan sıkıldığım bir an kendimi Wagamama’da buldum.

Hemen girişte bir masaya oturdum. Oturduğum yer, mutfak bölümünü doğrudan görüyordu. Siparişleri beklerken mutfakta çalışan aşçıları gözlemledim. Hepsi, arka arkaya önlerine konan sipariş fişlerine rağmen, hallerinden memnun gözüküyorlar, birbirleriyle şakalaşırken yemekleri hazırlıyorlardı.

Siparişleri getiren garsonların bir tanesinin bile yüzünde, sıcağa ve restorantın artan kalabalıklığına rağmen hoşnutsuzluk belirtisi yoktu. Garsonum gayet ilgili bir şekilde yemek önerileri yaptı. Çok uzun bir süredir bu kadar keyifli bir öğlen yemeği yememiştim. Üstüne üstlük yediğim tatlı sayesinde bir anda bütün dertlerimi unuttum.

Sonuçta pozitif bir yemek yiyerek günümün geri kalanını çok güzel bir şekilde geçirdim. Wagamama niye başarılı diye detaylı incelemelere hiç gerek yok. Sonuçta size vaat ettiklerini bütünsel bir konsept içinde sunup, aynı duyguları sizde uyandırabiliyorsa işlem tamam demektir.

Bir öğlen kendinizi şımartmak isterseniz Wagamama’ya mutlaka uğrayın…En azından gününüzün geri kalan stresini unutursunuz…

Galatasaray'ın yeni antrenörü kim olsun?

2009-05-26T13:24:00.000-07:00

Bu sezon Galatasaray için her anlamda kayıp bir sezon oldu. Beden eğitimi öğretmeni Skibbe’nin zaten bir şey yapamayacağını biliyorduk. Üstüne henüz antrenörlük konusunda yetersiz olan Bülent Korkmaz da gelince işler hiç iyi gitmedi. Zaten yeni sezonda Bülent Korkmaz’ın takımın başında olmayacağı belli oldu. Bence de en doğrusu bu olur, her iyi futbolcu iyi antrenör olacak diye bir kural yok.

Galatasaray’la ilgili yazacak çok şeyler var. En güncel konu antrenör durumu olduğu için bu konuya değinmek istiyorum. Gazetelere ve internete göz atınca ön plana çıkan birkaç isim var: Bernd Schuster, Co Adriaanse ve Paul Le Guen.

Bernd Schuster, antrenörlük kariyerinde 3 kupa kazanmış. Shaktar Donetsk ile kazandığı Ukrayna Kupası, Real Madrid ile kazandığı lig şampiyonluğu ve İspanya Süper Kupası. Onun dışında kariyerinde göze çarpan bir başarısı yok. Gazetelerden okuduğum kadarıyla Galatasaray’dan 20 milyon Euro transfer bütçesi bekliyormuş. Galatasaray’ın maddi durumunu düşünürsek gelme ihtimali düşük. Açıkçası Alman ekolü Galatasaray’a son yıllarda hiç fayda getirmedi. Sadece disiplinli diye bu ekolde ısrar etmek gereksiz,artık yeni ekollere bakmak lazım.

Co Adriaanse, Porto’yla lig ve Portekiz kupasını kazanmış, son olarak Red Bull Salzburg ile Avusturya ligi şampiyonu olmuş bir Hollandalı. Altyapıya önem veren bir hoca. Değişik ve bir o kadar sert antreman yaklaşımı sebebiyle ‘Psycho Co’ takma adına sahip. Schuster’e kıyasla biraz daha mantıklı bir seçim olabilir. Tek soru işareti görev aldığı son 4 kulüpten neredeyse 1 sene dolmadan ayrılması. Artık istikrarı yakalamak isteyen Galatasaray için bu açıdan sorun yaratabilir.

Paul Le Guen, Lyon’da 3 sene arka arkaya kazandığı şampiyonluk sonrası Glasgow Rangers ve Paris Saint Germain’de aynı başarıları gösteremedi. Bu sene sonunda PSG’yle bitecek anlaşması kulüp tarafından yenilenmeyince boşa çıktı. Bu anlamda diğer 2 adaya göre bir adım daha öne çıkmış durumda. Glasgow Rangers’ta takım kaptanıyla yaşadığı sorun ve fiyasko çıkan pahalı transferleri tek dezavantajı gözüküyor.

Bu 3 aday arasından, özellikle altyapıya önem vermesini düşünerek, Adriaanse’nin Galatasaray’ın antrenörü olmasını isterim. Bununla da kalmayıp Adriaanse’nin yanına, futbol dünyasını çok iyi bilen, Can Çobanoğlu da idari menajer olarak gelirse, Galatasaray'da uzun zamandır eksikliği hissedilen sinerji yaratılmış,parçalar daha yerine oturmuş olur.

Antrenör konusu önemli ama bu konu kadar önemli olan Galatasaray'ın yeni sezonda izlemesi gereken strateji...Bu konuya daha detaylı değineceğim...

Nasıl Steve Jobs Olunur?

2009-05-24T05:28:00.000-07:00

Digital Age dergisi Nisan sayısının verdiği 'Nasıl Steve Jobs Olunur?' kitabını henüz bitirdim.

Steve Jobs'un yaptıklarını uzun uzun anlatmaya gerek yok. Sonuçta batacak denilen Apple'ın başına tekrar geçmesiyle şirketi getirdiği konum ortada.

Beni bu kitapta etkileyen noktalar Steve Jobs'un kullanıcı deneyiminin ön plana çıkartılması konusundaki takıntılı ısrarı ve işine olan bitmeyen tutkusu oldu.

Howard Schultz'ın 'Starbucks - Gönlünü İşe Vermek' kitabında da, Schultz'un kahveye olan derin tutkusunu hissedebiliyordunuz. Büyük şirketlerin bulundukları yerlere nasıl geldiğini incelerken ilk referans noktası liderin o işe olan tutkusunu ölçmek olmalıdır. Sonuçta işine tutkuyla bağlı olan kişi başarılı olmak için ne yapar eder bir yolunu bulur.

Kitaba geri dönersek, zaman zaman gereksiz tekrarlar var. Anlatılan anektodların zaman aralıkları hakkında bilgi yok, iPhone lansmanından bir anda şirketin ilk kurulduğu yıllara dönüyor. Benim notum 3.5 / 5.0.

Merhaba...

2009-05-21T12:51:00.000-07:00

En son 2005 yılında bu blog sayfasını oluşturmuştum. Üzerinden bayağı zaman geçmiş, daha da vakit kaybetmeden blog sayfamı tekrardan aktif yapmaya karar verdim. Blogumda hayata, kendime, iş dünyasına kısaca herşeye dair paylaşımlarda bulunacağım. Okuyanlara keyif ve ilham verebilirsem ne mutlu bana...

Çağdaş